باران...
شر شره باران را میشنوی؟
عاشقانه هایش را برای تو فرستاده ست
گاه در کوچه میرقصد و پای کوبی میکند
گاه شیشه ی پنجره ی اتاقت را مینوازد
و برای قدم زدن میخاندت
برخیز و خویش را از غمی ک تا مرگ احساس میبردت رها ساز
خیس شو در بارانی ک روحت را طراوت میدهد
باران همه بهانه ست
موهبتی ست از سوی خدا
گاه خدا نیز بهانه میکند و مست میشود
برای بارش بوسه هایش و تا آغوش بکشد تو را
از همه ی آن لرزه گناهانی ک سبب اندوهت میشوند
...
مطالبی دیگر از این نی نی وبلاگی


باران... 








